Het is echt waar.. Ik ben afgelopen zaterdag en zondag niet geweest. Met schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat ik afgelopen weekend helemaal niets anders heb willen doen dan bij mijn gezin te zijn. De pap was eruit. De koek was op. De wil ontbrak.

Net als iedereen gebeurt het je dat er soms wat verrassende emoties loskomen bij bepaalde gesprekken of gebeurtenissen die zo onverwachts komen dat het je hele gemoedstoestand even van de wijs brengt. Nu ben ik me bewust dat ik deze blog behoorlijk wat persoonlijkheid meegeef. Ik kan me voorstellen dat ik hier op een later tijdstip anders over denk maar anderzijds; iedereen heeft wel eens z'n dag niet en Zomer Op Zaterdag is een onderneming vanuit de drang mooie dingen vanuit een gevoel te willen maken en waarom mag dat gevoel dan niet geblogd worden? Het sluit toch aan bij wie we zijn?

Voldaan lees ik dat de actie toch € 5.000,- heeft opgebracht voor 'geef nooit op' maar ik als 'doe het zelver' voel een persoonlijke teleurstelling dat ik niet even de moeite heb genomen mijn steun kracht bij te zetten door in persoon aanwezig te zijn. Bij deze wil ik mijn afwezigheid rechtvaardigen terwijl ik natuurlijk ook wel weet dat het totaal overbodig is.. Misschien wil ik mijn ei kwijt over het feit dat ik van de leg was? Ik weet het niet? Ik wil altijd zoveel het kan mijn bijdrage leveren en ben enorm trots, mensen te kennen die hun persoonlijke leventje voor het goede doel opzij kunnen zetten. Mijn tijd komt nog om dit stokje over te nemen. Ik zal mijn taak als bloeddonor een dezer dagen (rd. jaren) weer oppakken.

Ik heb gisteren wel de bbq-tang overgenomen om alle vleesjes bij Olympia 18 om te draaien voor 'n half uurtje.

Boxmeer bruist van goedwillende mensen, net als overal wel in ons land. Er is alleen een verschil tussen goedwillende en goeddoenende mensen. Ik ben het met u eens, dat is geen correct Nederlands woord. Maar wel een woord dat alles zegt van dat wat ik wil zeggen. Waarom zal ik het dan niet gebruiken?

Er wordt zo vaak iets georganiseerd! Zo vaak bruist het van nieuwe ideeen om geld in te zamelen. Het het mooiste is: Er is altijd animo! Iedereen doet mee en moet er gesponsord worden of gedoneerd; er zijn er maar weinig die 'nee' zeggen.

Zomer Op Zaterdag kan geen 'nee' verkopen bij de regelmatig aan de deur staande vooral jonge mensen die zich inzetten voor een goed doel. Ik ben maandelijks sponsor van bv. WarChild na het zien van de eerste film over kindsoldaatjes. Familie die als wens uitdragen te doneren bij hun bruiloft ipv hun eigen knip te spekken krijgen 10 jaar lang een kleine bijdrage en uiteraard is het zijn van bloeddonor een kleine moeite voor een gezond lijf. Zou ik zwanger zijn ben ik er voor Moeders voor Moeders en zie ik op twitter een oproep zo veel mogelijk kaarten te sturen naar een stervend kind omdat het haar laatste wens is zoek ik direct de mooiste uit die ik in mijn stapeltje kaarten heb zitten.

Wanneer ik het zo opschrijf lijkt het net of moeder Theresa aan het woord is. Totaal ondergeschikt aan het moraal van deze blog. Wat ik wil zeggen is dat er zo veel mensen, vriendengroepen en clubs zijn die de moeite nemen te organiseren voor een goed doel! Wat je allemaal moet doen om bekendheid te krijgen, te houden en bereidheid te winnen om geld in te zamelen is echt een behoorlijke taak. Mensen die hun sociale netwerk opzeggen om een socialer netwerk op te zetten. Uiteraard bindt het de mensen ook om zoiets goeds te doen zonder eigenbelang maar ook dat is ondergeschikt aan het grotere plan. Een donatie is dan een druppel van de enorme hoeveelheid water dat zij (bij)dragen.

Respect geef ik aan diegene die zoiets willen organiseren. En daarnaast hoop ik dat de onderliggende boodschap gelezen wordt; Doneer!